TROUW


Weten en begrijpen is natuurlijk nog iets anders dan het leven en beleven.
Tuurlijk, ieder ziet vanuit eigen perspectief. Vanaf een berg neem je de wereld anders waar dan vanuit een glooiend dal. Allemaal mooie, andere gezichtspunten en invalshoeken. Tótdat een zo’n waarneming vanuit een mogelijk perspectief, als absolute waarheid wordt aangenomen en verkondigd.
Ik, jij, ieder wordt gezien en ervaren van uit het perspectief van de ander en v.v. Soms voelt dat als een kooi die over me heen wordt geplaatst die me niet past.
Het is wonderlijk vervreemdend om volledig te ervaren dat wat ik ben, zeg, doe, leef, in dat moment daadwerkelijk uiteindelijk alleen voor mijzelf uitmaakt. De ander ziet en interpreteert ook mij enkel en alleen vanuit diens standpunt, vanuit diens perspectief. Het komt me voor dat je dan, hoe dan ook, voor de ander in een soort vervormende interpretatie-mist loopt. Die door die ander helaas veelal als absolute waarheid wordt aangenomen.
Om dat volledig te ervaren, is een vreemde ge-waar-wording.
Daar wordt ik heel stil van, en af en toe ook een beetje onhandig en verdrietig.

Dan blijft er enkel en alleen: Ben ik in ieder moment volledig trouw aan mijn Hoogste Waarheid? En daarin, de gouden weegschaal die laat zien of ik in een moment wel dan niet dien te spreken, te handelen of dien stil te zijn.

Niets te doen, te zeggen, alleen Zelf te Zijn. Trouw.

Share
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.