Volgende fase

Als alles er mag zijn,
Is alles tegelijkertijd,
Ineen.

Klaar voor de volgende fase
‘Het is hier fantastisch’ zou een tv-programma blèren en dat ís ook zo. Rumah Semanggi in Penestanan-Ubud is een plek van tropische, heilzame heerlijkheid om in ieder nieuw moment diep uit te ademen in de relaxte manier van leven.
Ik zocht en vond hier de veiligheid om te ontspannen en me te herenigen met mijzelf. In de koestering van stilte, natuur en warme contacten, stroomden gaandeweg de crisisspanning en instinctieve alertheid uit mijn systeem. De ruimte van niets moeten doen of weten, omarmde transformerend mijn wanhoop tot slechts liefde was .
De hardwerkende locals op het land zijn een inspirerende voorbeeld voor het leven bij de dag in glimlachende ontspannenheid. Bovendien is de temperatuur van dien aard, dat de mallemolen van mijn hersencellen vanzelf stil valt.

Inmiddels ben ik hier gegaan over alle paadjes, weggetjes en bochten. Over links en rechts en achterstevoren. Van binnen en van buiten. Tussen rijstvelden, over drukke wegen en off-road, ik heb berg op- en afwaarts van alles verkend en ontdekt in de gloeiende zon en in tropische hoosbuien. Ben gegaan door paden van angst en verlangen, lijden en vrede, aan de hand van overgave naar ruimte en veiligheid in mij.
PurposeIk heb bekende en onbekende vruchten gegeten van chaos en stilte, wanhoop en overgave, van verlangen en strijd, inzichten en verwondering tot na vertering slechts universele Liefde is.

 

.

Volledig herken ik daarin het pad van ‘the Wounded Healer’.

 

.

En ik buig mijn hoofd voor het Leven.

 

 

Voor nu ben ik op deze plek klaar met wat ik hier kwam doen. Het is tijd voor de volgende fase.
Daarin ben ik me bewust dat dat veel minder afhankelijk is van een plek op de aardbol dan van mij. Leven als God in Frankrijk kan ook in Knuddedijk, Bali of Eefde. Alhoewel sommige plekken en omstandigheden daar meer toe uitnodigen dan anderen, is het perspectief vanuit eigen innerlijk beginpunt daartoe bepalend.
Het Leven, waar dan ook, is in de vrije ruimte in mij voor mij, in ieder verwonderend nieuw moment.
En in die stille ruimte waarin de Stem van het Leven helder wordt, daarin kan alles ontstaan.
Vanuit de Stilte adem ik, in en uit, vol van wat tot vorm wil komen. Niets te voorzien of te forceren, alleen luisterend en volgend wat diep van binnen wakker wordt vanuit het Leven zelf.

Gaia-Oasis
kamer doucheNa een reis door prachtig groen en rustig berglandschap ben ik opnieuw geland, nu in Tejakula in de bergen bij het strand van noord-Bali.
Heel lang geleden is hier een helder lichtende meteoriet neergekomen. Teja betekent licht en Kula betekent mensen, zodat de bevolking hier ‘mensen van licht’ zijn.
Gaia-Oasis is een non-profit organisatie met het doel om bij te dragen aan het welzijn van de lokale bevolking en om de droom te realiseren die de stichtster van Gaia-Oasis in 1989 had ‘To contribute to a profound healing of the planet to awakening’.
Ik ben neergestreken in een prima guestroom met idyllische buitenbadkamer, een terras met daybed en overweldigend uitzicht over het regenwoud naar de oceaan.

Veelvuldig beleef ik hier in Gaia langdurige déja-vu’s. De overdekte badkamer in de openlucht met exotische bloemen, ik ken deze plek.
Evenals het oneindige moment waarin een medegast het verhaal vertelt van een jonge Nederlandse violiste met SLE. In dat langgerekte deja-vu wéét ik dit meisje en de werking die haar vioolklanken op haar ziekte hebben.

De tijd, oftewel de dimensies lopen blijkbaar in elkaar over.

Verwarring en realisatie
Middenin deze wonderschone natuur ligt dit prachtige ‘spiri-reservaat’. Heel apart. Heel én afgescheiden, verbonden én uit contact. Onder de zoete oppervlakte van oprechte idealen, kriebelen en zoemen codes en hiërarchieën als wormen in een appel.
Ik voel me verward en vervolgens onzeker. Tot ik me realiseer dat ik simpelweg een buitenkant ervaar waarachter iets anders schuilgaat. Niets meer dan dat, simpel en eenvoudig.
Ha fijn, het oordeel vervliegt en de lucht klaart op.
Alles is er, heel en apart.

Ik anker in me het verhelderende besef:
Als ik me verward en onzeker voel, komt dat vaak omdat ik om me heen onder de oppervlakte iets waarneem dat voor mij niet rijmt met de buitenkant. Ik hoef niets te doen om het in mijn rijmschema te laten passen, er is niets anders te doen dan het me te realiseren.

Alles is tegelijkertijd
In deze oase voel ik me op mijn plek én niet op mijn plek. Verbonden en apart. Omarmd en alleen. Alles is er tegelijkertijd.
Bovenal raakt de natuur me diep en ik voel daarin in mij een natuurlijke, vanzelfsprekende stroming van de rijkdom van liefde en schoonheid.
En steeds valt er in mij per moment iets op zijn plek. Vanbinnen en vanbuiten.
yogaruimte 2Men vraagt mij om een lied voor de zon te klink-zingen zodat het licht de regenbuien verdrijft. Het inzetten van klank met de intentie om iets –in dit geval zonneschijn- af te dwingen?…
Ik doe een visualisatie over ieders eigen innerlijke zon als warme lichtbron. De klank van de energie die daarin is. En dan draagt hun adem hun klank naar buiten. Aanvankelijk beschroomd en vervolgens steeds vrijer, voller en lichter. Dan de connectie met de voelbare zon aan de hemel achter de wolken. De klank wordt ruimer en de energie krachtiger. De zon, zij ís en schijnt altijd, binnen en buiten. De doorstroming van deze energie wordt versterkt met de klank. De waarneming is slechts een keuze van gerichtheid.
Er zijn verzoeken van mensen met wezenlijke vragen voor soundhealing-sessies. Heerlijk om te doen in de prachtige yogaruimte. Wens of klacht, adem, visualisatie, rust, klankscan, klankzang, drum, hun heartbeat, klank, integratie, bewustwording, heling.
Het is die ik ben.
En daarin is helderheid, kracht en liefde, zoveel liefde.

Vereniging van tegenstellingen
Een wonderbaarlijke wereld waarin alles is. Alles op hetzelfde moment.
Ik voel me happy én ik voel schrijnend mijn verlangen naar mijn geliefden;
Ik wens bij mijn kinderen te zijn én ik wens dat ze op zichzelf gaan wonen;
Ik ben een naar buiten gerichte, introverte expressionist;
Ik ben een wijze, rijpe vrouw (Ind.: Ibu) en ik ben een verwonderd, onwetend kind (Ind.: Anak)
Op het moment dat ik me toegeef dat ik er genoeg van heb en naar huis wil, welt de vrede op, me doorstromend met vreugde.
Terwijl ik me erken niet steeds in gezelschap te willen zijn, voel ik mijn Zelf en ben ik thuis zowel in gezelschap als alleen op mijzelf.

Ja, alles vraagt slechts erkenning met bewustzijn. Geen werk of heling, maar erkenning. Stop healing, be a beacon of Light om samen te vallen met wat er is, in Eenheid.
De sjamaan in me, erkent van nature alle zijden van donker en licht als één. Maar vanaf welke kant dan ook bezien, sjamanistische trekjes of niet, feit is dat kop en munt alleen bestaan bij het gegeven van de eenheid die de munt is.
De eenheid van schijnbare tegenstelingen is eigenlijk net als de ademhaling waarin de inademing de uitademing niet buitensluit maar deze vanzelfsprekend erkent in het geheel dat ademhaling is. Gelukkig maar, als we ook in de tegenstelling ‘in-uit’ een voorkeur zouden hebben, valt het leven stil. Net zoals de drum stil zou vallen als we de drumstok alleen neer wilden bewegen en niet op. Of andersom als je wilt, want elke voorkeur houdt een afwijzing in.
Ademen, in en uit. Steeds opnieuw. Naar binnen en naar buiten. Samen één.
In groter verband gezien, ademt het Leven zelf. Alles. In en uit. Vanuit de Al-Eenheid die ís.

Dit ervaar ik het sterkst in mijn klank- en empowermentwerk. Daarin voel ik niet te missen alles aanwezig, één, in pijn en verlangen, liefde en kracht, autonoom en verbonden.
Alles, alles is tegelijkertijd. In al het leven. In alle situaties en omstandigheden.

Terwijl ik deze mijmeringen schrijf op mijn terras in de regen, laat ter illustratie de zon zich voelen terwijl de Goden hun onweerdrums spelen.

190045_1590124000016_2554630_n

 

Beginpunt
In de heftigheid van het dagelijks leven ben ik geneigd om de ander de ruimte laten, om ´het´ te begrijpen en uit te houden, wachtend tot ‘het’ groeit en verandert. En juist in dat uithoudend wachten slik in mij in en verkruimel tot stof.
Maar ík ben het begin. Ik ben mijn beginpunt.
Het is me inmiddels duidelijk wat het van me vraagt om in alles steeds mijn eigen heldere beginpunt te zijn: Bereidheid om alleen te zijn. Om volledig mij te zijn.
Ik, in mij als mijn beginpunt waarin alles tegelijkertijd is en waarvanuit dus alles mogelijk is.  

 

2015-05-01 09.30.05Ontroering20150428_180758
In de ochtend, in de avond
en in alle schitterende of schemerende momenten daartussen,
ontroert de schoonheid me diep,
waarin mijn hart en ogen overstromen.

 

.

.

.

20150429_175832Sunset in Gaia-Oasis
Alles is tegelijkertijd.
Licht – donker
Liefde – angst
Binnen – buiten
Hemel – aarde
Alles is, tegelijkertijd.
Alles ineen.

 

 

En morgen… morgen haal ik Frans van het vliegtuig voor onze her-één-iging.

adonis

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.

Spanning en verlangen
Ik verlang naar hem én het is spannend.
Spannend of ik vrij en onbevangen kan blijven
in de liefde in mij.

Spannend hoe het in onze relatie is
met de vrede van de ruimte van mijn vrije plek in mij,
zodat -wat er ook is- de liefde kan blijven stromen in mij.

Verlangend naar samen Zijn
in het besef dat wij in autonomiteit, uniek en één zijn.
Liefdespartners in onderlinge erkenning en heelheid.

.

De volgende fase
Op naar 3 bruinewittekrentenbroodsweken in Bali.
May love rules.

Share
Boekenlegger op de permalink.

15 Comments

  1. Lieve Yolinde,
    Wat een prachtige vruchten heb jij in jezelf mogen plukken op deze reis. Kan me voorstellen dat je blij en ontroerd bent jij te zijn.
    Ik wens jou en Frans een hele fijne tijd toe in Bali en wat er ook is geniet van al het mooie in jezelf

    • Dank je wel Monique.
      Wat mooi om zoals je zegt “blij en ontroerd om mij te zijn”. Zo had ik het nog niet bekeken, maar het is wel waar. 🙂
      Een mooi beginpunt om te genieten met Frans.
      Love too you too.

  2. Drukte per ongeluk al op verzenden. Ik zal mijn reactie even afmaken.
    en van al wat is tussen jullie. Zie uit je weer te ontmoeten. Heel veel liefs en een dikke knuffel van mij

  3. Lieve Yo,
    Het doel van je reis is bereikt. Nu nog een paar weken genieten samen met Frans op Bali en dan in vertrouwen terug naar huis!
    Tot gauw in Eefde!
    X Joke

  4. wat een eerlijke ervaring en openbaring nu je voor jezelf vol geladen bent met nieuwe liefde en levensenergie dat is
    heerlijk, weer terug naar jezelf, koester deze voldoening, dikke
    knuffel, Luz Marina

  5. vrijheid;)

  6. en blijheid;)

  7. p.s . dag lieve yolinde abrazo Luz Marina

  8. Lieve Yolinde, heerlijk om te lezen hoe de ontwikkelingen zich in jou hebben voltrokken. Eerlijk gezegd heb ik geen moment getwijfeld aan het huidige ‘resultaat’, het was meer de ‘manier waarop’ dat mij steeds nieuwsgierig hield. En zoals licht/donker, liefde/angst, binnen/buiten, hemel/aarde en kop/munt vormen Frans/Yolinde ook zo’n twee-eenheid. Ik hou van jullie allebei!
    Heb een fantastisch fijne tijd samen en kom gezond weer terug!

  9. Wat een mooie ontwikkeling! Of ontwikkelingen eigenlijk :).
    En foto’s! Ook van de eerdere verhalen.
    Fijne tijd met elkaar! Kus

  10. lieve yolinda, wat neem je ons allen eigenlijk mee op je reis. Ik heb het vanaf begin af aan heel dapper gevonden, terwijl ik ook weet dat het bij jou niets met dapperheid te maken heeft. Je behoefte een sterke innerlijke reis naar de diepere lagen van je ziel te komen zijn waanzinnig mooi omschreven. heel poetisch. En soms lees ik ook dat dat gebeurd als je zo lang alleen bent en de tijd hebt over werkelijk alles en elke cel na te denken. Maar dat het voor iedereen wel eens goed zou zijn , daar heb je me van overtuigd.
    Ik wens je een zalige liefdevolle herening met frans. wat zullen jullie je 20 jaar jonger voelen. Dat verlangen elkaar weer te willen zien en voelen, dat is dat zalig. We genieten met jullie mee….
    Warme knuffel danielle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.