Ordenende chaos

Hectisch Onderweg Naar Stilte 

 

Hoe wonderlijk is het me zo onrustig te voelen om ruimte te maken voor de Stilte.
Ik verlang naar de 3 maanden die voor me liggen. Helder voel ik mijn diepe wens naar de ruimte en de stilte waarin de natuur en mijn natuur mij omvatten en doorstromen. Om alleen te Zijn in de Stilte die liederen fluistert in de rijstvelden en in het hart van mijn Wezen. 
Stilte, de Stilte waarin Alles Is.
 
Het vliegticket is geboekt en het visum uiteindelijk geregeld. Het pad is gebaand.
Ik merk dat ik ruimte maakte op dit pad door gesprekken met gezin, familie en vrienden om ze te vertellen waar ik sta en waarom ik ga.
Ruimte waarin ik abonnementen opzeg van sport, Chi Kung en de krant die alleen ik las.
Stap voor stap schoont daarmee het pad.
 
En dan.., 1000 regeldingen en emoties die ’s nachts in mijn hoofd krijgertje spelen.
Hectiek als het lawaai van de chaos waarover mijn hoofd controle probeert te houden. Gezin, hond, 3 maanden medicijnen, verzekeringen,  vervoer van mijn drum, de opzet van een weblog.
Onrustige gevoelens die kwetteren dat er talloze dingen te regelen zijn. Dingen die ik niet kan bedenken of vergeet. Digitale zaken voor ebooks en een weblog waarin mijn associatieve, beeldenkende brein struikelt over de digi-logica.
En tegelijkertijd gevoelens van spanning, opwinding en huiver voor het onbekende voor mij en mijn dierbaren. Het bezwaarde gevoel om de zorg om mijn geliefden los te laten en hen hunzelf te geven, en mij mijzelf te geven.  Loslaten voor de ruimte die voor ieder van ons beloften in zich draagt en waarin de mogelijkheid ligt van nieuwe ontmoetingen met elkaar.
Onrustig ruisende zorg,  en tevens de vrede van het weten dat dit besluit zo juist is voor ons allen.
 
Spoken van oude angsten krijgen gedaante in het donker van de nacht. Spoken die ik in de ogen kijk zodat ze in het licht van bewustzijn hun natuurlijke plek vinden en me verder leiden. Liefde en toewijding die vervormden tot zorg. Afscheid van oude patronen, ruimte voor het wezenlijke.
I surrender. It’s out of my hands.
Midden op dit kruispunt, huiver ik in vertrouwen en liefde.
.
Wat een wonderlijke gekte. Ik stort me in de hectiek om 3 maanden in Stilte te Zijn. Ik kijk, zie, ervaar, voel, huil, ben opgetogen, sla op hol, en adem weer uit midden op het speelveld van dit leven.
Stilte en hectiek die elkaar afwisselen als een tweezijdige munt.
Ordenende chaos
Ordenende chaos
Share
Boekenlegger op de permalink.

7 Comments

  1. In het oog van de orkaan is er stilte.
    Ik wens je een fijn verblijf in dat mooie land!
    Sandra

  2. wat ben je toch een waanzinnig krachtige vrouw. Een voorbeeld voor menigeen. En dan kan je ook nog eens alles intens goed verwoorden en me meenemen op je reis. Schrijf een boek, want je taal komt overal binnen. Ik zal je volgen op je weblog en meegenieten van je ervaring die ik niet durf te maken.
    Warme knuffel danielle

  3. Lieve vriendin, nog een kleine week en je bent er.
    Wat onze kinderen tegenwoordig allemaal heel normaal vinden, ga jij nu ook doen. Ook typisch iets voor jou; vroeger reed je als volwassen vrouw weg op de inline-skates van onze kinderen!
    Even letterlijk afstand nemen geeft prachtig heldere inzichten in de mallemolen van het leven.Je moet die afstand alleen wel durven nemen, en dat doe je.
    Ik wens je een verrijkende, liefdevolle en louterende drie maanden op Bali.
    Dikke kus van ons allemaal!

  4. Lieve Yolinde ☼
    ik wens je een hele Liefdevolle Stromende JOUW tijd ♥
    wat je deelt over hoe je gevoel dartelt is zo herkenbaar, zo wonderbaar, zo dierbaar, zo
    trouw zijn aan je Zijn ☼
    in overgave met knikkende knieën door alle onzekerheden en angsten heen wandelen ♥
    dank je voor het delen, kijk uit naar je ervaringen ♥ Lieve ♥ Knufff en warme omhelzing, Lucia ☼

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.